عزاداری برای اهل‌بیت(ع) در ایران سابقه‌ای چندصدساله دارد و همواره به‌عنوان یکی از ارکان هویت مذهبی ایرانیان شناخته می‌شود. از دوران آل‌بویه تا عصر صفویه و پس از آن، آیین‌های سوگواری محرم و صفر به‌تدریج شکل منسجم‌تری به خود گرفتند.
این مراسم نه‌تنها جلوه‌ای از اندوه و ماتم، بلکه نمادی از مقاومت، حق‌طلبی و انتقال فرهنگ عاشورا به نسل‌های بعد است. هیأت‌ها و مجالس مذهبی همواره نقش مهمی در حفظ این سنت الهی و زنده نگه‌داشتن پیام قیام امام حسین(ع) داشته‌اند.